Yolg'iz boraman desam nima bo'ladi?

Ko'pchilik bizga shu savolni yozadi: "Men yolg'izman, do'stim yo'q, birga boradigan odam topolmadim... shunda ham qo'shilsam bo'ladimi?"

Qisqa javob — ha, albatta bo'ladi. Va aslida bizning guruhlarimizning katta qismi aynan shunday odamlardan iborat.

Keling, to'g'ri gaplashaylik. Ko'pchilik "yolg'iz borsam noqulay bo'lmasmikan" deb o'ylайdi. Hamma bir-birini taniydi, men esa begonaman, degan qo'rquv bor. Lekin haqiqat butunlay boshqacha. Bizning turlarimizga keladiganlarning aksariyati — bir-birini bilmaydigan, turli joydan kelgan odamlar. Kimdir ish stressidan chiqib ketgan, kimdir shunchaki tabiatni sog'ingan, kimdir esa "nihoyat o'zim uchun bir narsa qilaman" deb kelgan. Va bir necha soatdan keyin — avtobusda, dam olish paytida, ovqatlanish stolida — hammasi allaqachon suhbatlashib, hazil qilishayotgan bo'ladi.

Buning siri oddiy: tabiatda odamlar tezroq ochiladi. Telefonga qaramaysiz, ish haqida gapirmaysiz — faqat yo'l, tog', hordiq va yaxshi kayfiyat bor. Bu esa tanishuv uchun eng qulay muhit.

Gid ham shunga alohida e'tibor beradi. Agar guruhda yolg'iz kelgan odam bo'lsa, u albatta chetda qolmaydi — suhbatga, o'yinlarga, umumiy fotosuratlarga jalb qilinadi. Sizni "yolg'iz kelgan mehmon" emas, guruhning bir a'zosi sifatida ko'radi.

Va yana bir narsa — ko'pchilik aynan yolg'iz kelganlar keyinchalik eng ko'p qaytib keladigan mehmonlarga aylanadi. Chunki birinchi safar tanishgan odamlar bilan ikkinchi, uchinchi safar birga boradigan bo'lishadi. Ba'zilar hatto yaqin do'stlarga aylanib qolishgan — bu bizning kuzatishimiz, o'ylab topilgan gap emas.

Xullas, agar "yolg'iz borsam g'alati bo'lmasmikan" degan o'y sizni ushlab turgan bo'lsa — bemalol qo'ying bu o'yni. Kelasiz, tanishasiz, qaytganingizda esa ehtimol yangi bir necha do'st bilan qaytasiz.

Yolg'iz kelasizmi, do'stingiz bilanmi — farqi yo'q. Muhimi, kelasiz.